Wil jij je klanten beter begrijpen? Ontdek hoe generaties anders denken, kiezen en reageren in "Generatiegericht Communiceren met je Merk en Marketing". Lees gratis hoofdstuk 1.

De Fabeltjeskrant is terug: wat Meneer de Uil ons leert over generatiegericht communiceren

Van samen voor de televisie zitten tot zelf een aflevering aanklikken op YouTube. De Fabeltjeskrant laat prachtig zien hoe mediagedrag verandert tussen generaties. Terwijl een herkenbaar merk generaties lang mee kan bewegen.

“Oogjes dicht en snaveltjes toe.” Voor veel Nederlanders hoef je daar nauwelijks iets aan toe te voegen. Meneer de Uil, Bor de Wolf, Juffrouw Ooievaar en de rest van het Grote Dierenbos zitten diep in ons collectieve geheugen. En nu zijn ze terug van weggeweest.

Sinds 19 augustus 2026 worden de originele afleveringen van De Fabeltjeskrant opnieuw uitgebracht via YouTube. De beelden en het geluid zijn digitaal opgeknapt, terwijl de originele stemmen, verhalen en sfeer behouden blijven. Uiteindelijk moeten ruim 1.600 afleveringen gratis online beschikbaar komen.

Lekker nostalgisch natuurlijk. Alleen zit er vanuit generatiegericht communiceren een veel interessanter verhaal achter. Want als je kijkt naar De Fabeltjeskrant in 1968, 2018 en 2026, dan zie je hoe hetzelfde merk steeds opnieuw aansluiting zoekt bij een andere tijd én andere generaties.

Afbeelding door VARA – DL 0844.png Beeld en Geluidwiki – Gallery: Fabeltjeskrant, CC BY-SA 3.0 nl, Koppeling

1968: samen kijken wanneer Meneer de Uil op televisie kwam

De eerste aflevering van De Fabeltjeskrant werd uitgezonden op 29 september 1968. Iedere dag kregen kijkers ongeveer vijf minuten nieuws uit het Grote Dierenbos voorgeschoteld, vlak voor bedtijd.

Dat klinkt vanuit 2026 bijna onvoorstelbaar. Je koos geen aflevering uit. Je scrolde nergens doorheen. En “ik kijk hem straks wel” was geen optie. Het programma kwam op televisie en dus zat je op dat moment voor de televisie. Punt.

Daarmee werd De Fabeltjeskrant onderdeel van een gezamenlijk ritueel. Kinderen keken, ouders zaten erbij en de volgende dag konden anderen precies dezelfde aflevering hebben gezien. Dat paste ook bij het medialandschap van die tijd: weinig kanalen, vaste uitzendmomenten en een groot publiek dat tegelijkertijd dezelfde content consumeerde.

De makers van de Fabeltjeskrant speelden daar slim op in

Want De Fabeltjeskrant was veel meer dan een eenvoudig kinderprogramma. In de verhalen kwamen ook maatschappelijke onderwerpen voorbij, zoals discriminatie, vakantiespreiding en antidepressiva. Kinderen volgden de dieren uit het Grote Dierenbos, terwijl volwassenen andere lagen en verwijzingen uit het verhaal konden halen. In de hoogtijdagen trok het programma dagelijks één tot twee miljoen kijkers.

Eén merk, één programma en toch meerdere manieren waarop je het kon beleven. Dat is eigenlijk al een vroege vorm van generatiegericht communiceren. De kern van het verhaal bleef hetzelfde. Wat iemand eruit haalde, hing mede af van diens leeftijd, levenservaring en de wereld waarin diegene stond.

2018: nostalgie wordt een brug naar een nieuwe generatie

Vijftig jaar later stond De Fabeltjeskrant voor een andere uitdaging. Hoe neem je een merk waar ouders en grootouders mee zijn opgegroeid mee naar kinderen die leven in een compleet andere beeldcultuur?

Rond het vijftigjarig bestaan werd daarom gewerkt aan een nieuwe versie met digitale 3D-animatie. Daarbij speelde vanaf het begin de vraag hoeveel je eigenlijk kunt veranderen zonder het vertrouwde gevoel kwijt te raken. Producent Robin de Levita twijfelde bijvoorbeeld over een te gladde digitale uitstraling. Het karakter van de oorspronkelijke vilten poppen moest herkenbaar blijven.

En dat vind ik vanuit merkstrategie gezien een interessant spanningsveld. Want voor een nieuwe generatie kan een moderne vormgeving helpen om aansluiting te vinden bij wat ze gewend zijn. Terwijl voor de generatie die met het origineel opgroeide, juist de waarde in herkenning zit.

De vorm is dus veel meer dan alleen vormgeving

Er zitten herinneringen, gevoelens en verwachtingen aan vast.

De bioscoopfilm De Fabeltjeskrant & De Grote Dierenbosspelen uit 2018 werd destijds zelfs omschreven als een “feest voor drie generaties”. Kinderen maakten kennis met het Grote Dierenbos, terwijl ouders en grootouders herkenning vonden in een merk uit hun eigen jeugd.

En precies daar zie je iets wat bij generatiegericht communiceren regelmatig terugkomt: dezelfde uiting kan voor verschillende generaties om een andere reden aantrekkelijk zijn.

Voor de één is het nieuw.
Voor de ander is het vertrouwd.

2026: van vaste prik op televisie naar kijken wanneer jij wilt

En dan komen we bij de huidige comeback. Dit keer worden de oorspronkelijke afleveringen beschikbaar gemaakt op YouTube.

Op het eerste gezicht verandert er daardoor eigenlijk verrassend weinig aan De Fabeltjeskrant zelf. De personages zijn hetzelfde. De stemmen blijven behouden. De verhalen blijven bestaan. Zelfs de sfeer wordt bewust beschermd tijdens het digitaal opknappen van de oude afleveringen.

Wat wél compleet verandert, is de manier waarop je ermee in aanraking komt. Waar in 1968 de televisie bepaalde wanneer Meneer de Uil verscheen, bepaalt de kijker dat in 2026 zelf. Zo kun je één aflevering bekijken. Vijf achter elkaar. Halverwege stoppen. Terugspoelen. Of drie weken helemaal niets kijken.

Dat lijkt misschien vooral een technologische verandering

Vanuit generatiegericht communiceren vertelt het iets groters.

Iedere generatie groeit namelijk op met andere verwachtingen rondom media. Waar Babyboomers, Generatie X en Pragmaten zijn opgegroeid met vaste uitzendmomenten, zijn Millennials en Gen Z veel sterker gewend geraakt aan content die altijd beschikbaar is en zich aanpast aan hun eigen moment.

De Fabeltjeskrant verhuist dus eigenlijk van: “Om deze tijd kijken we allemaal.” naar: “Kijk wanneer het jou uitkomt.”

Het merk hoeft daarvoor zijn geschiedenis niet van zich af te schudden. Het verandert vooral de route waarlangs mensen dat merk tegenkomen.

En ondertussen verandert ook het verhaal

De volgende stap vind ik misschien nog interessanter. Er wordt namelijk gewerkt aan een nieuwe animatieserie: Fable News. Fable News wordt geen simpele remake van de oude afleveringen. Bekende figuren keren terug in nieuwe verhalen, met thema’s die passen bij de wereld waarin kinderen nu opgroeien. De serie richt zich op kinderen vanaf ongeveer zeven jaar (generatie Alpha) en krijgt onder andere mediawijsheid als belangrijk thema: echt nieuws, nepnieuws, gemanipuleerde informatie en de vraag hoe je daarmee omgaat.

En kijk dan nog eens terug naar 1968. Ook toen gebruikte De Fabeltjeskrant maatschappelijke gebeurtenissen en actualiteit als voedingsbodem voor verhalen. Nu, bijna zestig jaar later gebeurt in de basis iets vergelijkbaars. Alleen ziet de maatschappelijke wereld van een kind er inmiddels totaal anders uit.

Toen paste een kort dagelijks televisieprogramma bij de manier waarop gezinnen media consumeerden. Nu groeit een kind op tussen YouTube, sociale media, algoritmes, influencers, AI en een enorme stroom informatie waarvan de betrouwbaarheid lang niet altijd duidelijk is.

Het onderwerp verandert dus mee met de wereld waarin een nieuwe generatie opgroeit. En juist dát vind ik zo fascinerend.

Een sterk merk hoeft niet voor iedere generatie opnieuw uitgevonden te worden

Bij generatiegericht communiceren ontstaat al snel het idee dat je voor iedere generatie een andere boodschap, uitstraling of campagne nodig hebt. Dan maak je een boodschap voor Boomers, eentje voor Millennials, eentje voor Gen Z en voor je het weet bestaat je merk uit allemaal losse varianten.

De Fabeltjeskrant laat een veel interessantere mogelijkheid zien: de herkenbare kern kan gewoon blijven bestaan.

Je kunt vervolgens kijken naar:

waar een generatie je tegenkomt;
hoe iemand gewend is informatie te consumeren;
welke vorm vertrouwd of aantrekkelijk voelt;
welke onderwerpen aansluiten bij de wereld waarin iemand opgroeit;
en welke betekenis iemand al aan jouw merk heeft gegeven.

Daar zit voor mij de essentie

In 1968 zat een gezin samen voor de televisie.

In 2018 konden grootouders hun jeugdherinneringen delen terwijl hun kleinkinderen kennismaakten met een 3D-versie.

En in 2026 kan iemand op YouTube zelf een originele aflevering uitkiezen, terwijl een nieuwe generatie straks via Fable News kennismaakt met dezelfde wereld vanuit thema’s die bij hún tijd passen. De ontwikkeling van vast televisiemoment naar 3D-vernieuwing en vervolgens YouTube en mediawijsheid is precies de lijn die deze comeback zo interessant maakt.

Het merk blijft herkenbaar. De context waarin mensen het merk beleven verandert. En misschien is dat wel de belangrijkste les die Meneer de Uil ondernemers en marketeers bijna zestig jaar later nog kan meegeven.

Wat betekent dit voor jouw merk en marketing?

Je hoeft dus niet meteen je hele merk om te gooien zodra je een andere of jongere generatie wilt bereiken. Kijk eerst eens naar de context.

Waar ontmoet die generatie jouw merk? Welke vorm van communicatie is iemand gewend? Waar haalt diegene vertrouwen uit? Welke rol speelt jouw bestaande reputatie? En welke elementen van je merk zijn juist zo herkenbaar dat je ze wilt koesteren?

Generatiegericht communiceren begint voor mij bij dat soort vragen. Want leeftijd vertelt je hooguit wie er voor je zit. De tijd waarin iemand is opgegroeid helpt je veel beter begrijpen waarom een boodschap op een bepaalde manier binnenkomt.

Meer weten over generatiegericht communiceren?

In mijn boek Generatiegericht Communiceren met je Merk en Marketing laat ik zien hoe de tijd waarin mensen opgroeien invloed heeft op onder andere vertrouwen, koopgedrag, technologie, merken en communicatie. En vooral hoe je die inzichten praktisch gebruikt zonder mensen in generatiehokjes te stoppen.

In het boek krijg je concrete voorbeelden, klantprofielen en opdrachten waarmee je de vertaalslag maakt naar je eigen merk en marketing.

Eerst even kennismaken met het boek? Lees het eerste hoofdstuk helemaal gratis en kijk of het bij je past.

De Fabeltjeskrant is terug: wat Meneer de Uil ons leert over generatiegericht communiceren bespreekt deze onderwerpen:

Communicatie, Generatiemarketing, Herkenbaarheid van je merk, Klantcontact, Merkbeleving, Merkidentiteit, Merkverhaal

Dit artikel is geschreven door:

Muriel Snijders

Hi, ik ben Muriel Snijders, merkstrateeg en communicatiespecialist. Ik help ondernemers om meer focus aan te brengen in hun merk en marketing, zodat ze gerichter keuzes maken, duidelijker zichtbaar worden en meer kunnen doen waarvoor ze gemaakt zijn. In mijn werk kijk ik niet alleen naar wat je wilt vertellen, maar vooral naar hoe jouw boodschap wordt ontvangen. Van positionering en klantinzicht tot generatiegericht communiceren, content en merkpromotie: ik maak strategie graag praktisch en toepasbaar. Geen marketing om de marketing, maar keuzes die passen bij wie jij bent, wat je wilt bereiken en de klanten die je wilt aantrekken.